موضوع: مولوی در برزخ

[سادات]

با سلام .یه سوالیه که خیلی ذهنمو مشغول کرده.تو یه کتابی خوندم که عارفایی مثل شیخ رجبعلی خیاط,آیت الله بروجردی و ملا احمد نراقی طی مکاشفه هایی از خواندن مثنوی منع شدند و به اونا گفته شده مولوی راه رو گم کرده و در برزخ گرفتاره.با توجه به اینکه خیلیها مولوی رو به عنوان یه عارف بزرگ میشناسن می خواستم بدونم واقعا مولوی از نظر اعتقادی مشکل داشته؟

[Akasha]

من جایی ندیدم که بزرگانی که فرمودید چنین مطلبی را نوشته باشند.
لطفا نام کتابی را که این مطلب را نوشته ذکر کنید تا خود کتاب و نویسنده آن و اینکه ایا صلاحیت چنین نوشتاری را داشته یا نه مورد بررسی اهل تحقیق قرار بگیرد.

[مدير تزكيه نفس]

لا اله الا هو
سلام علیکم.
این مطالب صحت ندارد.
موفق باشید.
یا حق

[محمد جواد]

با سلام
در کتاب کیمیای محبت که شرح حال شیخ رجب علی خیاط هستش نقل شده از ایشون گفته بودن که مولوی در برزخ گرفتاره. دیگه درست و غلطش پای خودشون.

[mahdi_sarbazemahdi]

ba arze salam
ketabe molavi kheyli moshkelaha darad ke be tarif o tamjide 3 khalife va ayeshe mipadaze yek numuneash hast
allahomaajellvaliyekalfaraj

[سادات]

ممنون از توضیحاتتون.من این مطلبو همون طور که جناب مدیر گفتن از کتاب کیمیای محبت آقای محمدی ری شهری خوندم.الله اعلم.

[مدیر شبکه]

ba arze salam
ketabe molavi kheyli moshkelaha darad ke be tarif o tamjide 3 khalife va ayeshe mipadaze yek numuneash hast
allahomaajellvaliyekalfaraj

سلام
شما نيم توانيد فارسي تايپ كنيد ؟ اگر مي توانيد اعلام كنيد در غير اينصورت زحمت بكشيد طبق دستوري كه در بخش قوانين گفته شده زبان رايانه خود را فارسي نماييد . در غير اينصورت عضويت شما را حذف خواهيم كرد . قوانين را لطفا بخوانيد . ديگر تذكر نمي دهم

[فاطمه‎‏(مولانا)]

جناب قاضی طبا طبایی که عارفی عالیقدرند چه نظری راجع به مولانا داشته اند:مولای رومی را عارفی رفیع مرتبه می دانستند و به اشعار وی استشهاد می نمودند و او را از شیعیان خالص امیر المومنین می شمردند ایشان قائل بودند که:محال است کسی به مرحله کمال برسد و حقیقت ولایت برای او مشهود نگردد و می فرمودند:وصول به توحید فقط از ولایت است .ولایت و توحید یک حقیقت است.بنابراین بزرگان از معروفین و مشهورین از عرفا که اهل سنت بوده اند یا تقیه می کردند و در باطن شیعه بوده اند و یا به کمال نرسیده اند


کتاب اسوه عارفان (گفته ها و ناگفته ها در باره علامه سید علی قاضی طباطبایی)   

                   
لذا به نظر این حقیر مولانا با این گفته  و اشعار شیوا و زیبا اهل تقیه بوده است و بعید است که اهل سنت باشد !مولانا عرفان را به طرز زیبایی به تصویر کشیده است و به نظر می آید آن را درک کرده و مزه آن را چشیده باشد!!!!!!!!!
   

[محمد جواد]

با سلام و تشکر از دهمه دوستان عزیز
نظرات و مواضع در مقابل مولوی مختلف است اما به نظر بنده ناچیز ایشون یک عالم و عارف بزرگ بوده
حالا اگر بعضی حرفها و شعرهاش با عقاید ما و عقل و منطق سازگار نیست خوب اونها حرفها رو کنار
می زاریم، اما این دلیلی برای تکفیر او نیست.
در مورد اینکه از خلفا تعریف و تمجید کرده، من ندیدم اما اگر اینطور هست باز هم همانطور که در بالا
عرض کردم، این به خودش مربوطه ولی این دلیلی برای تکفیرش نیست، در مورد سعدی هم این
مسئله هست، او هم از خلفاء تمجید کرده...
موفق باشید
یا علی

[به ساحل افتاده]

به نام خدا :
با سلام . من هم تو چند تا كتاب دربارهء مولانا  نظرات اينچنيني :39 :را ديده ام , من يادم نيست تو چه كتابي بود كه دليلش را هم خوندم . كه يه همچين چيزهايي بود : كه مولانا طريقهء بدي را بنيان نهاد و ان صوفي گري و قطب و قطب بازي است كه اين اقاي قطب شان را چنان اطاعت مي ورزند كه يادشان مي رود كه والاترين انسان كاملي كه از دير باز تا امروز وجود دارد تنها ولي عصر مي باشد و بس نه اين پير و مرشدهايي كه مثل مسيحيان و بودايي ها در معبد و صومعه ( اينها خانقاه ) زندگي مي كنند و اسلام نه زاهدي كه گوشهء عزلت گزيده و نه اينها را قبول ندارد . و ما در فاميل و ... درويشهايي را مي شناختيم كه اطمينان كرديم و خوابي يا اسرار بخصوصي ( چه معنوي و چه مادي ) به ايشان گفتيم و از گفتنمان هم سخت پشيمان شديم  .

[ناظم شبکه]

به نام خدا

با سلام بر تمامي عزيزان

مولوي گرچه شاعر بلند آوازه و عارفي به نام ميباشد ولي خالي از اشكال نبوده است

1-   مولوي در اصل عاشق شمس مي باشد و اين در اكثر اشعارش نمايان مي باشد . و عشق به علي ( ع ) خيلي فرق دارد با عشق به شمس

شمس استاد گرانقدري بوده ولي مولوي در مورد عشقش افراط نموده

2-   مولوي نه تنها در مورد خلفا اهل تسنن شعر گفته بلكه پا را نيز فراتر گذارده و عقايد يهود را در اشعارش منعكس كرده . ما مسلمانان عقيده داريم كه خداوند منان  حضرت ابراهيم ( ع ) را به توسط قرباني حضرت اسماعيل ( ع ) مورد ازمايش قرار داده ولي مولوي در يكي از شعر هايش  اشاره به قرباني نمودن حضرت اسحاق ( ع ) مي نمايد  كه در تورات نيز حضرت اسحاق ( ع ) را قرباني معرفي نموده

يعني مولوي حتي خلاف عقايد اسلام نيز شعر سروده است

و در مقاله اي نيز خواندم كه آرامگاه مولوي را يهوديان  طراحي نموده اند و مباني طراحي ستاره ي داود مي باشد .

متاسفانه منابع را در بايگاني خود ندارم . اين مطالب را چند سال پيش مطالعه نمودم

[mahdi_sarbazemahdi]

سلام

دورود آقا مجید

موافقم 

[سادات]

با سلام. ممنون که خیلی کامل پاسخ دادید.واقعا گیج شده بودم.

[طلسم]

با احترام به دوستان و نکات گفته شده
و البته مولانا فرد ارزشمندی است و در اینکه کتاب مثنوی در ادبیات جهان نظیر ندارد نیز شکی نیست!
اما بحث گرفتار بودن مولانا در برزخ را من نیز از منابع موثقی(یعنی برای من موثق اند) شنیده ام ...

2-   مولوي نه تنها در مورد خلفا اهل تسنن شعر گفته بلكه پا را نيز فراتر گذارده و عقايد يهود را در اشعارش منعكس كرده . ما مسلمانان عقيده داريم كه خداوند منان  حضرت ابراهيم ( ع ) را به توسط قرباني حضرت اسماعيل ( ع ) مورد ازمايش قرار داده ولي مولوي در يكي از شعر هايش  اشاره به قرباني نمودن حضرت اسحاق ( ع ) مي نمايد  كه در تورات نيز حضرت اسحاق ( ع ) را قرباني معرفي نموده
يعني مولوي حتي خلاف عقايد اسلام نيز شعر سروده است

مطرح کردن روایتی از یهود که معنایش خلاف! ِ دیدگاه اسلام نیست آقا مجید! معنی اش می تواند این باشد که مولانا به منابع دیگر نیز گوشه چشمی داشته است.
بزرگان ما الان هم دارند از منابع یهود و حتا بودایی نقل حکمت می کنند!

و در مقاله اي نيز خواندم كه آرامگاه مولوي را يهوديان  طراحي نموده اند و مباني طراحي ستاره ي داود مي باشد .

آیا ساختن قبر مولانا توسط یهودیان می تواند ملاک ِ بدی وی باشد؟!
----------------
با اینکه با توجه به حرف های منابع موثقی که به اطمینان گفته هایشان رسیده ام مولانا در برزخ گرفتار است به دلیل نداشتن حب اهل بیت(ع)
ولی این شعر شیخ بهایی چگونه می تواند توجیه شود؟:
من نمی گویم که آن عالیجناب
هست پیغمبر ولی دارد کتاب
مثنوی معنوی مولوی
هست قرآنی به لفظ پهلوی!
یا شعری شبیه به همین!

یا بحثی دیگر مطرح می کنند که بی حب اهل بیت نمی توان در این سطح از نفوذ به قلب مردم رسید که درباره مولانا و این همه حضور و نفوذ در میان مردم جهانش باید سری باشد...
خداوند روشنی ِ راه را از ما دریغ نکناد!

[طلسم]

به نام خدا :
با سلام . من هم تو چند تا كتاب دربارهء مولانا  نظرات اينچنيني :39 :را ديده ام , من يادم نيست تو چه كتابي بود كه دليلش را هم خوندم . كه يه همچين چيزهايي بود : كه مولانا طريقهء بدي را بنيان نهاد و ان صوفي گري و قطب و قطب بازي است كه اين اقاي قطب شان را چنان اطاعت مي ورزند كه يادشان مي رود كه والاترين انسان كاملي كه از دير باز تا امروز وجود دارد تنها ولي عصر مي باشد و بس نه اين پير و مرشدهايي كه مثل مسيحيان و بودايي ها در معبد و صومعه ( اينها خانقاه ) زندگي مي كنند و اسلام نه زاهدي كه گوشهء عزلت گزيده و نه اينها را قبول ندارد . و ما در فاميل و ... درويشهايي را مي شناختيم كه اطمينان كرديم و خوابي يا اسرار بخصوصي ( چه معنوي و چه مادي ) به ايشان گفتيم و از گفتنمان هم سخت پشيمان شديم  .

و البته دوست من اطاعت کردن از قطب مگر بد است؟
یعنی کسی بتواند قطبی پیدا کند که بتواند دستش را بگیرد و دلالتش کند به خیر در این تاریکی  عالمگیر ِ آخرالزمانی که گرفتارش هستیم بد است؟
این گونه نوشتن صحیح نیست: قطب و قطب بازی!
مگر ما خودمان دنبال استاد نیستیم؟
مگر نمی خواهیم کسی باشد که دست ِ تنهایی ِ ما را بگیرد و واسطه ای شود برای رسیدن به روشنایی
مگر طی این مرحله بی همرهی خضر می شود؟
-
صوفی گری بنیان نهاده مولانا نیست البته!
از خیلی خیلی پیش از مولانا طریقه صوفیه بوده...
-
نکته 1336 کتاب در محضر بهجت(جلد سوم صفحه 27) را عیناً می آورم:
به نقل از آقای بروجردی - رحمت الله علیه-از مرحوم مجلسی سؤال کردند، آیان اصولیین فاسقند فرمود: خیر.
باز سؤال شد: آیا مسلک عرفا و اهل معقول باطل است یا خیر؟
فرمود: متصوفه ی آنها که دکّان داردند کارشان خراب است، و آنها که چنین نیستند، خیر.

[mosafer]

2-مولوي نه تنها در مورد خلفا اهل تسنن شعر گفته بلكه پا را نيز فراتر گذارده و عقايد يهود را در اشعارش منعكس كرده . ما مسلمانان عقيده داريم كه خداوند منان  حضرت ابراهيم ( ع ) را به توسط قرباني حضرت اسماعيل ( ع ) مورد ازمايش قرار داده ولي مولوي در يكي از شعر هايش  اشاره به قرباني نمودن حضرت اسحاق ( ع ) مي نمايد  كه در تورات نيز حضرت اسحاق ( ع ) را قرباني معرفي نموده
يعني مولوي حتي خلاف عقايد اسلام نيز شعر سروده است

این مسئله ذبح حضرت اسماعیل(ع) یا حضرت اسحاق(ع) یک امر اختلافی در میان خود مسلمانان است حالا نمی دونم شاید سرچشمه اش از عقاید یهود باشه اما به هر حال این در خود اسلام هم مورد اختلاف است.
کاش آقا مجید عزیز تشریف داشتن و باز هم از مطالب خوبشون استفاده می کردیم...

[farhad981]

سلام
مولانا اگر صوفی نباشد مطمئناً عارف هم نیست بلکه شاعری است که آیات قرآن را به زعم خود تفسیر نموده .
اگر به داستان کنیزک و زرگر و سلطان دقت فرمایید اشتباه محرز مولانا را از تفسیر آیه 74 سوره کهف مشاهده میفرمایید .

فَانْطَلَقَا حَتَّى إِذَا لَقِیا غُلَامًا فَقَتَلَهُ قَالَ أَقَتَلْتَ نَفْسًا زَكِیةً بِغَیرِ نَفْسٍ لَقَدْ جِئْتَ شَیئًا نُكْرًا«74»
باز به راه خود ادامه دادند، تا اینکه نوجوانی را دیدند؛ و او آن نوجوان را کشت. (موسی) گفت: «آیا انسان پاکی را، بی آنکه قتلی کرده باشد، کشتی؟! براستی کار زشتی انجام دادی!»

که جنایت سلطان را که جوان زرگر بیگناه را از خانمان جدا از دیار آواره و نهایتاً به قتل رسانده توجیه مینماید و این نشان میدهد که اگر کسی هرچند عالم باشد اگر صرفاً بخواهد از روی ظاهر ایات تفسیر نماید چه مشکلاتی را فراهم مینماید و چه تیغ برنده ای را بدست زنگیان مست میدهد .

در حالی که موضوع این آیه از اختیارات خدا و اگر اذن بدهد خلیفه خدا است . که البته باید از معصومین باشد .
   
وإذ قال ربک للملائکة إنی جاعل فی الأرض خلیفة قالوا أتجعل فیها من یفسد فیها ویسفک الدماء ونحن نسبح بحمدک ونقدس لک قال إنی أعلم ما لا تعلمون(البقره-30)
و چون پروردگار تو به فرشتگان گفت من در زمین جانشینی خواهم گماشت [فرشتگان] گفتند آیا در آن کسی را می‏گماری که در آن فساد انگیزد و خونها بریزد و حال آنکه ما با ستایش تو [تو را] تنزیه می‏کنیم و به تقدیست می‏پردازیم فرمود من چیزی می‏دانم که شما نمی‏دانید

یا داوود إنا جعلناک خلیفة فی الأرض فاحکم بین الناس بالحق ولا تتبع الهوى فیضلک عن سبیل الله إن الذین یضلون عن سبیل الله لهم عذاب شدید بما نسوا یوم الحساب(ص-26)
ای داوود! ما تو را خلیفه و (نماینده خود) در زمین قرار دادیم؛ پس در میان مردم بحق داوری کن، و از هوای نفس پیروی مکن که تو را از راه خدا منحرف سازد؛ کسانی که از راه خدا گمراه شوند، عذاب شدیدی بخاطر فراموش کردن روز حساب دارند!

دقت بفرمایید کسی که از هوای نفس پیروی کند نمیتواند خلیفه خدا باشد .
وسلطان مگر جز هوای نفس علت دیگری برای عملش داشته است .

[mosafer]

دوست گرامی اگر اشعار مولوی در شرح این قضیه رو اینجا می آوردید بهتر بود

[farhad981]

   ‫ﺷﺎﻩ را ز ان ﺷﻤﻪاى ﺁﮔﺎﻩ کرد‬              ‫ﺑﻌﺪ از ﺁن ﺑﺮﺧﺎﺳﺖ و ﻋﺰم ﺷﺎﻩ کرد‬
                 ‫ﺣﺎﺿﺮ ﺁرﻳﻢ از ﭘﻰ اﻳﻦ درد را‬                   ‫ﮔﻔﺖ ﺗﺪﺑﻴﺮ ﺁن ﺑﻮد کان ﻣﺮد را‬
                ‫ﺑﺎ زر و ﺧﻠﻌﺖ ﺑﺪﻩ او را ﻏﺮور‬              ‫ﻣﺮد زرﮔﺮ را ﺑﺨﻮان ز ان ﺷﻬﺮ دور‬

                           ‫ﻓﺮﺳﺘﺎدن ﭘﺎدﺷﺎﻩ رﺳﻮﻻن ﺑﻪ ﺳﻤﺮﻗﻨﺪ ﺑﻪ ﺁوردن زرﮔﺮ‬

                    ‫ﺣﺎذﻗﺎن و کاﻓﻴﺎن ﺑﺲ ﻋﺪول‬               ‫ﺷﻪ ﻓﺮﺳﺘﺎد ﺁن ﻃﺮف ﻳﻚ دو رﺳﻮل‬
                 ‫ﭘﻴﺶ ﺁن زرﮔﺮ ز ﺷﺎهنشه ﺑﺸﻴﺮ‬                       ‫ﺗﺎ ﺳﻤﺮﻗﻨﺪ ﺁﻣﺪﻧﺪ ﺁن دو اﻣﻴﺮ‬
                 ‫ﻓﺎش اﻧﺪر ﺷﻬﺮها از ﺗﻮ ﺻﻔﺖ‬                     ‫کاى ﻟﻄﻴﻒ اﺳﺘﺎدکاﻣﻞ ﻣﻌﺮﻓﺖ‬
                    ‫اﺧﺘﻴﺎرت کرد زﻳﺮا ﻣﻬﺘﺮى‬                     ‫ﻧﻚ ﻓﻼن ﺷﻪ از ﺑﺮاى زرﮔﺮى‬
                ‫ﭼﻮن ﺑﻴﺎﻳﻰ ﺧﺎص ﺑﺎﺷﻰ و ﻧﺪﻳﻢ‬                  ‫اﻳﻨﻚ اﻳﻦ ﺧﻠﻌﺖ ﺑﮕﻴﺮ و زر و ﺳﻴﻢ‬
               ‫ﻏﺮﻩ ﺷﺪ از ﺷﻬﺮ و ﻓﺮزﻧﺪان ﺑﺮﻳﺪ‬                     ‫ﻣﺮد ﻣﺎل و ﺧﻠﻌﺖ ﺑﺴﻴﺎر دﻳﺪ‬
            ‫ﺑﻰﺧﺒﺮ کان ﺷﺎﻩ ﻗﺼﺪ ﺟﺎﻧﺶ کرد‬              ‫اﻧﺪر ﺁﻣﺪ ﺷﺎدﻣﺎن در راﻩ ﻣﺮد‬
            ‫ﺧﻮﻧﺒﻬﺎى ﺧﻮﻳﺶ را ﺧﻠﻌﺖ ﺷﻨﺎﺧﺖ‬              ‫اﺳﺐ ﺗﺎزى ﺑﺮ ﻧﺸﺴﺖ و ﺷﺎد ﺗﺎﺧﺖ‬
                ‫ﺧﻮد ﺑﻪ ﭘﺎى ﺧﻮﻳﺶ ﺗﺎ ﺳﻮء اﻟﻘﻀﺎ‬           ‫اى ﺷﺪﻩ اﻧﺪر ﺳﻔﺮ ﺑﺎ ﺻﺪ رﺿﺎ‬
                    ‫ﮔﻔﺖ ﻋﺰراﺋﻴﻞ رو ﺁرى ﺑﺮى‬            ‫در ﺧﻴﺎﻟﺶ ﻣﻠﻚ و ﻋﺰ و ﻣﻬﺘﺮى‬
                  ‫اﻧﺪر ﺁوردش ﺑﻪ ﭘﻴﺶ ﺷﻪ ﻃﺒﻴﺐ‬          ‫ﭼﻮن رﺳﻴﺪ از راﻩ ﺁن ﻣﺮد ﻏﺮﻳﺐ‬
                    ‫ﺗﺎ ﺑﺴﻮزد ﺑﺮ ﺳﺮ ﺷﻤﻊ ﻃﺮاز‬            ‫ﺳﻮى ﺷﺎهﻨﺸﺎﻩ ﺑﺮدﻧﺪش ﺑﻪ ﻧﺎز‬
                    ‫ﻣﺨﺰن زر را ﺑﺪو ﺗﺴﻠﻴﻢ کرد‬           ‫ﺷﺎﻩ دﻳﺪ او را ﺑﺴﻰ ﺗﻌﻈﻴﻢ کرد‬
                   ‫ﺁن کنیزك را ﺑﺪﻳﻦ ﺧﻮاﺟﻪ ﺑﺪﻩ‬        ‫ﭘﺲ ﺣﻜﻴﻤﺶ ﮔﻔﺖ کاى ﺳﻠﻄﺎن ﻣﻪ‬
                    ‫ﺁب وﺻﻠﺶ دﻓﻊ ﺁن ﺁﺗﺶ ﺷﻮد‬           ‫ﺗﺎ کنیزك در وﺻﺎﻟﺶ ﺧﻮش ﺷﻮد‬
         ‫ﺟﻔﺖ کرد ﺁن هﺮ دو ﺻﺤﺒﺖ ﺟﻮى را‬                   ‫ﺷﻪ ﺑﺪو ﺑﺨﺸﻴﺪ ﺁن ﻣﻪ روى را‬
                   ‫ﺗﺎ ﺑﻪ ﺻﺤﺖ ﺁﻣﺪ ﺁن دﺧﺘﺮ ﺗﻤﺎم‬            ‫ﻣﺪت ﺷﺶ ﻣﺎﻩ ﻣﻰراﻧﺪﻧﺪ کام‬
                ‫ﺗﺎ ﺑﺨﻮرد و ﭘﻴﺶ دﺧﺘﺮ ﻣﻰﮔﺪاﺧﺖ‬        ‫ﺑﻌﺪ از ﺁن از ﺑﻬﺮ او ﺷﺮﺑﺖ ﺑﺴﺎﺧﺖ‬
                    ‫ﺟﺎن دﺧﺘﺮ در وﺑﺎل او ﻧﻤﺎﻧﺪ‬         ‫ﭼﻮن ز رﻧﺠﻮرى ﺟﻤﺎل او ﻧﻤﺎﻧﺪ‬
                   ‫اﻧﺪك اﻧﺪك در دل او ﺳﺮد ﺷﺪ‬    ‫ﭼﻮن که زﺷﺖ و ﻧﺎﺧﻮش و رخ زرد ﺷﺪ‬
                     ‫ﻋﺸﻖ ﻧﺒﻮد ﻋﺎﻗﺒﺖ ﻧﻨﮕﻰ ﺑﻮد‬              ‫ﻋﺸﻘﻬﺎﻳﻰ کز ﭘﻰ رﻧﮕﻰ ﺑﻮد‬
           ........
                    ‫ﻧﻰ ﭘﻰ اوﻣﻴﺪ ﺑﻮد و ﻧﻰ ز ﺑﻴﻢ‬                 ‫کشتنﺁن ﻣﺮد ﺑﺮ دﺳﺖ ﺣﻜﻴﻢ‬
                         ‫ﺗﺎ ﻧﻴﺎﻣﺪ اﻣﺮ و اﻟﻬﺎم اﻟﻪ‬              ‫او ﻧﻜﺸﺘﺶ از ﺑﺮاى ﻃﺒﻊ ﺷﺎﻩ‬
                     ‫ﺳﺮ ﺁن را درﻧﻴﺎﺑﺪ ﻋﺎم ﺧﻠﻖ‬              ‫ﺁن ﭘﺴﺮ را کش ﺧﻀﺮ ﺑﺒﺮﻳﺪ ﺣﻠﻖ‬
               

[farhad981]

با عرض معذرت

دریافتن آن ولی رنج را و غرض کردن پیش پادشاه

بعد از برخاست و عزم شاه کرد                شاه را زان شمّه ا ی اگاه کرد                   
گفت تدبیر آن بود کان مرد را                   حاضر آریم از پی این درد را                 
مرد زرگر را بخوان زان شهر دور            با زر خلعت بده او را غرور                 

فرستادن پادشاه رسولان به سمرقند به آوردن زرگر

شه فرستاد آن طرف یک دو رسول          حاذقان و کافیان بس عدول                     
تا سمرقند آمدند آن دو امیر                     پیش آن زرگر ز شاهنشه بشیر                 
کای لطیف استاد کامل معرفت                 فاش اندر شهر ها از تو صفت                 
نک فلان شه از برای زرگری                اختیارات کرد زیرا مهتری                     
اینک این خلعت بگیر و زر و سیم           چون پیاپی خاص باشی و ندیم                 
مرد مال و خلعت بسیار دید                   غره شد از شهر و فرزندان برید             
اندر امد شادمان در راه مرد                   بی خبر کان شاه قصد جانش کرد             
اسب تازی در نشسن و شاد تاخت            خونبهای خویش را خلعت شناخت           
ای شده اندر سفر با صد رضا                خود به پای خویش تا سوء القضا             
در خیالش ملک و عز و مهتری               گفت عزرائیل رو آری بری                   
چون رسید از راه آن مرد غریب              اندر اوردش به پیش شه طبیب               
سوی شاهنشاه بردندش به ناز                  تا بسوزد بر سر شمع طراز                   
شاه دید او را بسی تعظیم کرد                  مخزن زر را بدو تسلیم کرد                   
پس حکیمش گفت کای سلطان مه             آن کنیزک را بدین خواجه بده                 
تا کنیزک در وصالش خوش شود             آب وصلش دفع آن آتش شود                 
شه بدو بخشید آن مه روی را                  جفت کرد آن هردو صحبت جوی را       
مدت شش ماه میراندند کام                      تا به صحبت آمد آن دختر تمام               
بعد از آن از بهر او شربت بساخت           تا بخورد و پیش دختر میگداخت           
چون ز رنجوری جمال او نماند               جان دختر در وبال او نماند                 
چون که زشت و ناخوش و رخ زرد شد     اندک اندک در دل او سرد شد             
عشقهائی کز پی رنگی بود                    عشق نبود عاقبت ننگی بود                 

                                        ........

کشتن آن مرد بر دست حکیم                  نی پی امید بود و نی ز بیم               
او نکشتش از برای طبع شاه                  تا نیامد امر و الهام اله                     
آن پسر را کش خضر ببرید حلق             سر آن را در نیابد عام خلق